و با اشک به پایان رسد

شمع محفل شاهان شدن ذوقی ندارد

ای خوشا شمعی که روشن می کند ویرانه ای را

sajjad_rafiee

دلم اگر دو صد هزار

دوباره بی صدا شکست

و این صدای عاشقم

به زیر پای تو فتاد

به من دوباره میزند نهیب

برو مترس زمردنت

عشق یعنی فدا شدن

ز به خود رها شدن

شکست اگر دلت

بیفت به زیر پای او

که پا نهد دوباره دلبرت

به روی پاره پاره دلت

که پیش از آنکه سنگ نهی برروی سر

نهد به روی دل

دوباره پای عاشقی

الهه دلبرت

و من با توام کنون

تو ای همه وجود من

بکش دلم بروی خاک

که تا به به زیر سنگ گور

به خود نگویم ای آرش

ز من شده قصور

به راه عاشقی

و جان به راه تو سپردنم

و دل به پای تو فکندنم

بگذار به زیر خاک

بدون هیچ گنه

به جرم عاشقی

ز قلب من زند شرر

جرقه های عاشقی

و لاله های سرخ

ز قلب زخمی ام

زند جوانه بر مزار من

اگر تو بعد مرگ من

به عشق مومن شدی

به قطره ای ز عطر خویش

قدم به گور من گذار

باش و آنقدر بمان

که صدای قلب من

به زیر پای تو طپد دوباره باز

و با صدای خسته اش

ز نو سلام تو کند

و این چشمهای خسته سرنوشت

به یمن گامهای تو

دهد به من درون گور من نوید

که تو دوباره آمدی

این بار برای گفتن سرود

همان سرود خوب و پاک

که اولش وفاست و عشق

و آخرش به سان من

سلامتی و وفا و خاک

و من بین آن دوتا

که خود به چشم خود دیدی

پاشیدن و شکستن است

بدون شکوه ای شکایتی گلایه ای

حتی

و مردن بدون حرف

وداع بی کلام ـ برای عاشقی همیشه بی سلاح

دوستی را با چه کلامی در نگاه مستانه تو پیدا کنم

اشک وقتی زیباست که برای عشق باشد

عشق وقتی زیباست که برای تو باشد

تو وقتی زیبایی که برای من باشی

چرا از کوی عاشقان دگر گذر نمی کنی؟

چه شد که هر چه خوانمت به من نظر نمی کنی ؟

نشسته ام به راه تو  به عشق یک نگاه تو

تو پیش چشم خسته ام چرا گذر نمی کنی ؟

خدا گواه من بود که قهر تو کشد مرا

ز قهر با غلام خود چرا حذر نمی کنی

ببین که دل شکسته ام غریب و زار و خسته ام

مگر برای دوستان دگر دعا نم کنی؟

در بلوار اشک من یاد تو بود

در صدای سینه فریاد تو بود

تو جام آروزوهای منی  بگذار

بجای می تو را نوش کنم

تیر عشقت ترکشی در دل گذاشت

تا همیشه داغ تو بردل گذاشت

جز تو من کی همسرایی خواستم

جز تو من کی آشنایی خواستم

اونا که میگن تا همیشه دیوونتن                                          بذاربی پرده بگم که به شمادروغ میگن

اوناکه میان به این بهونه هاکه اومدن                                    ازشهرقشنگ قصه ها دروغ میگن

اونا که فدات بشم تکیه کلامشون                                        به تمام آسمونابه خدادروغ میگن

اوناکه با قسم وآیه می خوان بهت بگن                                تا قیامت نمیشن ازت جدادروغ میگن

                                                  تو را به خاطر می سپارم